با توجه به تاریخچه چرخ خیاطی، می توان آن را به اواخر سلسله سونگ و اوایل سلسله یوان در چین جستجو کرد، زمانی که هوانگ دائوپو یک ماشین بافندگی را اختراع کرد که می توان آن را "نمونه اولیه" چرخ خیاطی دانست. در اواسط قرن-18، پس از انقلاب صنعتی، فناوری نساجی شروع به پیشرفت به سمت تکنیکهای خیاطی صنعتی کرد و مردم در سراسر جهان تکنیکهای مختلف خیاطی را برای افزایش بهرهوری کشف کردند.
◆در سال 1790، نجار بریتانیایی توماس سنت، اولین چرخ خیاطی تک نخی و زنجیری را برای ایجاد سوراخ و دوخت کفش های چرمی با میل لنگ دستی اختراع کرد.
◆در سال 1841، خیاط فرانسوی B. Timonier یک چرخ خیاطی زنجیری با سوزن و قلاب اختراع و تولید کرد.
◆در سال 1846، الیاس هاو به طور مستقل چرخ خیاطی را اختراع کرد.
◆در سال 1851، ماشینکار آمریکایی IM Singer چرخ خیاطی قفلی را اختراع کرد و شرکت سینگر را تأسیس کرد.
◆در این دوره چرخ خیاطی های مکانیکی پدید آمدند، اما بیشتر ماشین هایی که در آن زمان اختراع شد، دستی بودند.
در سال 1869، لی هنگژانگ، نماینده جنبش خودتقویت کننده در چین، از انگلستان بازدید کرد و یک چرخ خیاطی سینگر با روکش طلا را به عنوان هدیه به امپراطور دواگر سیکسی آورد. در آن زمان این اتفاق در رسانه های بریتانیا نیز منتشر شد. در حدود سال 1880، شرکت سینگر سینگر و شرکت را در جاده نانجینگ (در حال حاضر 446 جاده نانجینگ شرقی) در شانگهای تأسیس کرد. شرکت سینگر برای تبلیغ محصولات خود کارگران زن چینی را با حقوق نسبتاً بالا استخدام کرد و آنها را برای کار با چرخ خیاطی آموزش داد. سپس در خیابان ها اجرا می کردند تا عملکرد چرخ خیاطی را به مردم معرفی کنند. به زودی چرخ خیاطی سینگر در شانگهای به عنوان ماشین های لباس سازی پیشرفته شناخته شد. برای مدت طولانی، سینگر تقریباً مترادف با چرخ خیاطی در چین شد و یکی از اولین محصولات صنعتی غربی بود که وارد چین شد.
در چین، چرخ خیاطی در ابتدا به عنوان «گاری آهنی»، «ماشین های خارجی»، «گاری سوزنی» و مانند آن شناخته می شد. چرخ خیاطی های نسل اول در چین گرانقیمت بودند و تعدادشان کمیاب بود و عمدتاً توسط خیاطان شهرهای بزرگ برای تولید لباس برای زنان ثروتمند استفاده می شد. عموم مردم توان خرید آنها را نداشتند. گفته می شود که آخرین امپراتور، پویی، زمانی یک چرخ خیاطی سینگر به امپراطور وانرونگ هدیه داد که نشان می دهد در آن زمان هنوز در چین یک کالای کمیاب و گرانبها محسوب می شد.

چرخ خیاطی دستی نسل اول
[دوره زمانی] اواسط-18قرن تا اواسط-19قرن
[استفاده] دوخت لباس و محصولات پارچه
[مجموعه] در حال حاضر در موزه مردمی هانلین کانال بزرگ نگهداری می شود
چرخ خیاطی معمولاً از چهار بخش اصلی تشکیل شده است: سر ماشین، پایه ماشین، سیستم انتقال و لوازم جانبی. سر ماشین جزء اصلی چرخ خیاطی است که شامل چهار مکانیسم اصلی می شود: مکانیسم سوزن، مکانیسم قلاب، مکانیسم جمع آوری و مکانیسم تغذیه، و همچنین مکانیسم های کمکی مانند مکانیزم سیم پیچی نخ، پای فشاری، و غذا دادن به سگ این مکانیزم ها در چرخ خیاطی با استفاده از ساختارهای پایه رایج (مانند مکانیزم های پیوند، مکانیزم بادامک، مکانیزم چرخ دنده، مکانیزم حرکت تسمه، مکانیسم حرکت متناوب و غیره) ساخته می شوند و به روش های مختلفی ترکیب می شوند، مانند سری، موازی، یا به ترتیب







